Categorie archief: Agrarisch

Mijn kijk op de agrarische wereld.

Weg met de CO2 waarden

Welk CO2 onderzoek is waar?

Steeds als ik een bericht lees over een wetenschappelijk onderzoek naar CO2, ammoniak of fosfaat, kijk ik altijd eerst even welke partij dit publiceert. Iedere partij wappert namelijk heel hard met het onderzoek die een uitslag heeft die dicht bij hun ideaal past. Wie moet ik nog geloven? Zelf ben ik iemand met een nuchter boerenverstand en ik ben er ook inmiddels wel van overtuigd dat, na alles wat ik over CO2 en de uitstoot daarvan gelezen heb, de waarheid wel ergens in het midden zal liggen.

Op klompen gelijk hebben
Ik denk dan nog wel eens aan de uitspraak van een rechter. Een tuinder had een zaak aangespannen tegen het hoogheemraadschap, omdat hij tienduizenden euro’s schade had in een perceel winterpeen. Hier zat een virus in, wat volgens de tuinder te wijten was aan het beheer en het tijdstip van maaien van de wegbermen. De rechter sprak de tuinder aan met de woorden: “Op klompen hebt u gelijk, maar de wet wil dat u het aantoont.” Zo verloor hij zijn proces, terwijl eigenlijk iedereen wist dat hij gelijk had. Hij kon het alleen niet bewijzen.

Weg met de CO2 waarden
Met mijn eigen eenvoudige boerenverstand, dat is het gelijk dat je volgens deze rechter hebt op je klompen, weet ik ook wel dat het milieu onder druk staat, maar dat dit toch minder ernstig is dan de milieuorganisaties ons willen doen geloven. Ik ben ook wel een beetje klaar met al die geldverslindende onderzoeken, die elkaar regelmatig tegenspreken. En dan maakt het niet uit of het over CO2, ammoniak of fosfaat gaat. Mijn verstand op klompen weet de oplossing wel, maar we zijn te afhankelijk en tegelijkertijd onmachtig. Stop de groei van de wereldbevolking en verminder en beëindig uiteindelijk het gebruik van fossiele brandstoffen. Dan komt alles goed, want natuur herstelt zich zelf uiteindelijk of past zich aan. Dus weg met die CO2 waarden, dat schept alleen maar verwarring. Helaas zijn de belangen wereldwijd groot en divers, dus het zal de nodige tijd kosten.

Weinig boeren
Voor agrarisch Nederland wordt het een hele opgave. Die paar boeren die we nog hebben moeten het tegen hun autorijdende en industriële medelanders opnemen. Dat is geen eerlijke strijd voor de boer, als CO2 zwarte Piet tegen de rest van Nederland. In ons land is de auto tenslotte heilig. Laat die boer maar dokken. Dat is politiek gezien een stuk veiliger.

Waternormen in Nederland

Waternormen en de natuur

Jarenlang hield RIVM de waterkwaliteit van het oppervlaktewater bij voor alle Nederlandse waterschappen. Zij zijn immers verantwoordelijk voor de waterkwaliteit in hun eigen gebied. Enige jaren geleden gingen de waterschappen dit zelf doen, onder het toeziend oog van de Unie van Waterschappen. Hier is blijkbaar ergens iets mis gegaan, want ineens voldeed Nederland niet meer aan de Europese richtlijnen voor oppervlaktewater en werden er hier en daar noodgrepen toegepast, omdat het beheer van bijvoorbeeld natuurgebieden (Overheid en semi-overheid) anders te duur zou worden. Daar is hier en daar creatief mee omgesprongen door onze waterschappen.

De normen voor natuurgebieden als Oostvaardersplassen en Ankeveense Plassen werden flink bijgesteld, om te zorgen dat deze gebieden onder de norm vallen, met als reden: Kosten! Voor de beheerders van de natuurgebieden werd het simpelweg te duur om aan de normen te voldoen. Waterschappen hebben dit probleem opgelost door de normen voor agrarisch beheer, daar waar waterschappen denken het meeste geld te mogen halen, stevig te verzwaren om zo in de totale waterkwaliteit op de juiste norm te krijgen. Zo kan het gebeuren dat voor aan elkaar gelegen wateren de natuurnorm kleiner moet zijn dan 10,21 mg N/l, maar de agrarische norm kleiner moet zijn dan 0,88 mg N/l. Let wel, het gaat hier om aangrenzende wateren die zich vermengen. Daar is voor een boer natuurlijk geen eer aan te behalen.

Als het om ammoniak gaat zijn onze ambtenaren nogal star. Nog steeds wordt er stevig vastgehouden aan rekenmodellen uit de jaren 90 van de vorige eeuw, terwijl er al meerdere malen met metingen is aangetoond dat de steeds weer aangescherpte mestwetgeving geen effect meer heeft op zowel de stikstof- als de fosfaatgetallen in ons oppervlaktewater. Ik proef toch de angst bij de overheid om toe te geven dat verschillende opgelegde verplichtingen aan de landbouwsector blijkbaar niet nodig zijn geweest en dat daar wel eens claims van kunnen komen op het moment dat er daadwerkelijk toegegeven wordt dat die verplichte investeringen onnodig zijn opgelegd. Dat zou om miljarden gaan en daar wil onze regering zich toch liever niet aan branden, heb ik sterk de indruk. Gaat de politiek met de nieuwste cijfers echt aan de slag of wordt het weer een poging om dit in de overvolle doofpot te stoppen?

Uit alles wat ik lees en ook als ik om me heen kijk merk ik dat het best goed gaat met de natuur in Nederland. Water in sloten en vaarten wordt steeds helderder, wat een direct gevolg is voor de visstand. Niet alle vissoorten gedijen namelijk bij helder water. De soortenrijkdom in flora en fauna neemt toe, met als voorbeeld de terugloop van een aantal soorten weidevogels als gevolg van predatie door soorten die weer betere kansen krijgen. Cultuur volgende diersoorten krijgen het moeilijk door de veranderingen in ons milieu en dat is niet zo gek hoor. De natuur kan zich heel goed aanpassen aan veranderingen. We moeten ons realiseren dat we met onze natuur in Nederland werken als hoveniers. We creëren de omgeving die we willen en de natuur past zich daar aan door soorten flora en fauna meer of minder succes te gunnen. Geloof mij maar, een beetje meer of minder stikstof en fosfaat in ons oppervlaktewater is voor de natuur geen probleem die past zich wel aan. We moeten hier slechts waken voor excessen. Niet meer en niet minder. Het gaat uiteindelijk om stoffen die in meer of mindere mate van nature voorkomen.

Boeren onder vuur

De veehouderij onder vuur

Deze week sprak de provincie Brabant de zorg uit, dat er zoveel boeren stopten in hun provincie, 500 Veehouders gaven aan te willen stoppen met hun bedrijf, de inschrijving op de subsidie voor melkveehouders om hun vee af te stoten werd ruim overschreven en het aantal zelfdodingen in de agrarische sector nam de laatste weken een vlucht. Hoe zou het toch komen dat zo ontzettend veel boeren het niet meer zien zitten? Misschien komt het wel doordat veehouders de afgelopen anderhalf jaar een speelbal zijn geworden van de politiek. Globale beslissingen zijn genomen door staatssecretaris Martijn van Dam, maar geen boer die precies weet waar hij aan toe is, een staatssecretaris die zijn tijd wel uitzit tot de verkiezingen en als kers op de taart een verplichting in de maak om koeien verplicht buiten te doen.

150 Volksvertegenwoordigers
In Den Haag zitten 150 volksvertegenwoordigers , waarvan er volgens mij nog geen 10 personen een veehouderij van dichtbij hebben bekeken. Tenminste, dat maak ik op uit de wartaal die regelmatig door deze mensen uitgekraamd wordt. Bewegingen van links, milieu en vegetariërs zijn op oorlogspad tegen een makkelijk slachtoffer. Slechts 3% in Nederland heeft immers een agrarisch bedrijf, dus dat is makkelijk scoren voor deze helden. Boeren worden door deze anti-veehouderij actiegroepen als dierenbeulen en vervuilers afgeschilderd, de onnozele mensenmassa slikt alles voor zoete koek en deze ondernemers (Ja, agrariërs zijn ondernemers die financiële risico’s lopen) zijn de afgelopen decennia verplicht om voor 2 miljard te investeren in ammoniakemissie, bedacht door iemand achter een bureau, maar dat niets heeft opgeleverd, blijkt uit de laatste onafhankelijke metingen.

Besef van de waarde van agrarisch Nederland
Het wordt tijd voor besef. Het besef, welke waarde agrarisch Nederland eigenlijk heeft. De eerder genoemde linkse bewegingen hebben niets met het economische  verhaal, maar vast staat wel dat de agrarische sector 600.000 banen levert in Nederland, 10% van alle exportwaarde van ons land vertegenwoordigd en dat de sector meerdere malen van groot belang is geweest om dit land uit een economische crisis te trekken. Toch geven Marianne Thieme en haar gevolg me het gevoel dat dit totaal onbelangrijk voor hen is. Nee, ze schreeuwen om het hardst over milieuvervuiling en dierenleed, waar geen enkele boer zich in herkent. Boeren is er alles aan gelegen om hun dieren, land en gewassen zo goed mogelijk te verzorgen en zo min mogelijk antibiotica en gewasbeschermingsmiddelen te gebruiken,  want dat levert hen economisch voordeel op. Daar doen ze het uiteindelijk voor. Voor het gemak wordt er als laatste ook nog aan voorbijgegaan dat agrariërs de goedkoopste landschap beheerders zijn die je maar kunt voorstellen. Ja Nederland, jaag je boeren maar weg. Het enige wat je er op korte  termijn mee bereikt is dat het  gemiddelde boerenbedrijf nog groter wordt en we weer  legbatterij eieren gaan eten, maar nu uit de Oekraïne en vlees met antibiotica uit Zuid Amerika. Het wordt tijd voor respect voor de boeren en het zou mooi zijn, zoals Tom Dekker in zijn beroemde column schreef, als iemand zijn hand eens opstak als hij een boer tegenkomt in zijn trekker. Ze doen er in elk geval alles aan om het voor iedereen zo goed mogelijk te doen en het beste en gezondste voedsel te produceren. In het zo goed mogelijk willen doen, lijken boeren verdomd veel op politici, maar dan alleen met meer gezond boerenverstand.

Foto: Gert van den Bosch

Is er toekomst voor boer en burger samen?

De eerste helft van de vorige eeuw woonden boeren en burgers nog naast elkaar. Doordat op het platteland iedereen wist wat een boer produceerde en hoe hij dat deed waren daar geen vragen over. Ook in de stad wist men waar de producten vandaan kwamen, want boeren brachten zelf hun waren naar de markt en verkochten ze daar aan particulieren en handelaren. Er waren geen vragen, want iedereen wist van de hoed en de rand. Zo anders is het medio 2017. Tussenhandel en supermarkten staan tussen consument en producent en er is een grote onwetendheid ontstaan bij de consument over de herkomst van hun eten. De negatieve reacties wanneer mensen horen dat planten groeien van mest en dat melk uit de speen van een koe komt staan me voor eeuwig bij. Onwetendheid troef, gevoed door negatieve berichtgeving van milieu- en dierenorganisaties.

Consumenten voorlichten over het eten
In de agrarische sector groeit het besef dat de burger steeds verder verwijdert raakt van de boer. Twee initiatieven om de consument duidelijk te maken waar hun voedsel vandaan komt zijn Boer Bewust en Boerburger Tweet. Zij hebben de Boer in Beweging Award ontvangen voor hun positieve bijdrage aan het imago van de boeren. Boerburger Tweet (Meer dan 6322 volgers d.d. 6-1-2017) laat iedere week een ander agrarisch bedrijf via Twitter zien hoe de boer werkt, wat hij of zij doet en waarom. Boer Bewust richt zich op het weghalen van vooroordelen en onjuistheden die over de gangbare landbouw verspreid worden via de sociale media. Het blijken manieren om doelbewust en effectief vooroordelen weg te nemen over de werkwijze hoe voedsel in Nederland geproduceerd wordt. Dat gangbare landbouw en biologisch beiden gezonde voedingswaren leveren, dat sprookjes over kippen die 8 eieren leggen op 1 dag en dat boeren alleen maar gif op hun land spuiten uit de wereld geholpen worden.

Positief en geïnteresseerd
Tijdens de uitreiking door Boerenbussiness.nl geven prijswinnaars Caroline van der Plas (Boerburger Tweet) en Peter van Damme (Boer Bewust) aan dat ze verrast zijn door de positieve houding van hun niet agrarische volgers. Van der Plas benoemt dat 95% tot 98% van de reacties en vragen positief zijn en dat de mensen oprecht geïnteresseerd zijn. Zij benadrukt ook dat de landbouw zich moet laten zien zoals deze is en dat er zeker ook ruimte moet zijn voor kritiek. Van Damme benadrukt nog dat Nederland het duurzaamst voedsel produceert in de hele wereld. Op deze manier gaan we gedeeltelijk terug naar de situatie van 100 jaar geleden. De situatie dat de consument wist wat de boer deed om eten op tafel te krijgen bij iedereen en dat alleen maar door foto’s en video’s op de sociale media. Ik krijg weer hoop dat boer en burger uiteindelijk dichter bij elkaar komen door de initiatieven van deze mensen. Er komt op deze manier begrip en duidelijkheid en het neemt de schreeuwende ‘anti boeren’ organisaties veel wind uit de zeilen. Ik heb nu al het gevoel dat het werkt. Hulde aan Caroline van der Plas en Peter van Damme.

Kijk hier het interview.