Auteursarchief: Co Schipper

Over Co Schipper

Deze column heb ik in het leven geroepen, gewoon omdat ik schrijven leuk vind. Het is de bedoeling om regelmatig een column te plaatsen met mijn visie over het reilen en zeilen in de wereld. Zowel dicht bij huis als ver weg.

Kies voor boerenverstand in het waterschap

Verkiezingen zijn altijd een kakafonie van mooie beloftes. Prachtige verhalen en verstandige inzichten wisselen af met soms tenenkrommende conclusies. Dat zijn we inmiddels ook wel gewend, maar toch wil ik hier pleiten voor oergezond boerenverstand. Niet voor de politiek, want dat is op dat punt waarschijnlijk toch niet meer te redden, maar voor het waterschapsbestuur. De politiek heeft 10 jaar geleden haar intrede gedaan in het waterschap en volgens mij wordt het er daarmee niet beter op. Waterschappen zijn vooral praktische organisaties waar kennis van de omgeving van belang is. Die kennis is volgens mij tegenwoordig lang niet altijd meer aanwezig, maar ik houd hoop.

Tijdens een commissievergadering van het waterschap ging het eens over het weghalen van gronddammen om eerder aangelegde onderbemaling ongedaan te maken. Als agrariër haal je daar je schouders over op. Gewoon vergunning verlenen natuurlijk, maar een hoofdingeland van een partij gedragen door linkse partijen en milieugroeperingen vroeg zich af, wat dit voor de vissen betekende. Hij had er blijkbaar geen idee van dat zijn visjes een groter leefgebied kregen en op de plekken waar de onderbemaling was, zelfs ook nog dieper water. Ik maak me daar dan toch zorgen om, wanneer mensen met dit kennisniveau beslissen over het gebied waar ik woon. Geen benul van stromingen, water en de verschillen tussen de verschillende grondsoorten en eigenlijk ook niet van de manier waarop de natuur werkt.

Stem voor het waterschap op een boer of op iemand van het platteland met een boerenachtergrond, ongeacht welke partij. Een waterschapsbestuur houdt zich voornamelijk bezig met het landschap. Dan is het verrekte handig om een beetje kennis te hebben van hoe water en de verschillende grondsoorten op elkaar reageren. De linkse lobby wil graag veen vernatten, maar dat werkt alleen als je het land onder water zet. Een peilverhoging lost niets op, want in het midden van de percelen staat het grondwater dan nog steeds laag en bij moerasvorming heb je dan geen CO2 uitstoot meer, maar wel methaan uitstoot. Maak ze dat maar eens wijs, dat is nog niet zo eenvoudig. Het geloof in de linkse ideologie is in die contreien zorgelijk groot. Kies voor boerenverstand in het waterschap, want als je de stadse jongens op het waterschap loslaat krijg je de gekste oplossingen die de omgeving en de economische factoren in de regio hard raken. Stem agrarisch!

Linkse anarchie

Er is een motie aangenomen in de tweede kamer om strenge straffen te eisen tegen dierenactivisten die inbreken in stallen en daar (gemanipuleerde) video opnames maken om deze vervolgens wereldkundig te maken. Jaco Geurts (CDA) en Helma Lodders (VVD) dienden deze motie in ter bescherming van de boerengezinnen die hieronder lijden. Niks mis mee en ook logisch, zou je denken. Inbreken is al sinds jaar en dag een strafbaar feit. Maar niet voor de SP, Groen Links en de PvdD. Zij stemden tegen deze motie en dat kun je op zijn minst curieus noemen. Inbreken in stallen zou van deze partijen dus gewoon mogen, ondanks de fysieke en emotionele schade dat dit met zich meebrengt. Mag dat voor de goede zaak dan? Aantonen dat er zoveel mis is met de veehouderijen in Nederland? Daar zijn toch wel andere manieren voor? Deze 3 linkse partijen sturen zo aan op een soort anarchie en tonen een extremistisch karakter als het om denkbeelden over de veehouderij gaat. Als het om, of liever tegen de veehouderij gaat, mogen wetten dus gewoon overtreden worden.

Het is me in de loop van de tijd ook wel duidelijk geworden dat de SP en Groen Links geen enkel persoon in de organisatie hebben met enige kennis van de veehouderij en er ook geen enkele affiniteit mee hebben terwijl iedereen weet dat de Partij van de Dieren iedere vorm van veehouderij wil uitbannen in Nederland. Het is schokkend om te ontdekken wat er dan allemaal mag. Inbreken mag dus, in het belang van de goede zaak, waar een klein groepje mensen sterk van overtuigd is. Er zijn vermoedens dat er ergens iets goed mis is. Dan mag dat blijkbaar onder het mom van: In liefde en oorlog is alles geoorloofd. Waar gaat dit uiteindelijk heen?

Anarchistische en extremistische uitingen zijn in Nederland ook redenen om eens op onderzoek uit te gaan. Een vermoeden zou voor iemand die gelooft in de extreem goede zaak die veehouderij heet, reden kunnen zijn om eens in te breken in huize Thieme, Klaver en Marijnissen. Gewoon om aan te tonen dat ze anarchie en een vorm van extremisme aanhangen. Misschien terloops nog even een meegebracht documentje neerleggen die dit aantoont en dat dan op video zetten en deze dan weer posten op sociale media. Dat mag dan blijkbaar ook van onze linkse partijen in Nederland. Het is tenslotte voor een goede zaak waar heilig in geloofd wordt.

Moreel gezien is dit te gek voor woorden natuurlijk. Inbreken mag nooit een middel zijn. Niet in stallen en niet in huizen. We hebben diverse overheidsinstanties die misstanden en overtredingen aanpakken en die zijn daar best goed in hoor. Ik ben wel geschrokken van de stemmingsuitslag van de motie. Het toont aan dat er in ons land diverse groeperingen rondlopen die zichzelf boven de wet plaatsen. Aanpakken die gasten die voor hun zelfverzonnen goede doel de wet willens en wetens overtreden. Ik ben voor keiharde straffen. Zo kunnen we getroffen gezinnen misschien een klein stukje gevoel van veiligheid teruggeven. De impact van een inbraak is immers enorm, maar daar hebben de PvdD, Groen Links en SP blijkbaar maling aan.

Zijn planten de nieuwe koeien?






Becel, aanbieder van plantaardige producten, heeft een nieuwe slogan. ‘Planten zijn de nieuwe koeien’! Dacht het niet! Een slimme reclame slogan, gericht op de Randstedelijke inwoner die steeds verder van de natuur af komt te staan. Becel zet in op milieu en veganisme. Het zal allemaal wel, maar ik ben er echt niet van overtuigd dat plantaardige producten beter zijn dan dierlijke. Zeker nier als het om milieu gaat. Iedereen rept maar over de stijging van de CO2 getallen en zoekt de problemen in de veehouderij, de sector die met 14% van alle uitstoot wordt aangevallen op deze uitstoot, ten faveure van ons autogebruik en onze vliegvakanties.

Mensen staan steeds verder van de natuur af en dat is een probleem. Niet alleen voor de boeren, maar op de lange termijn ook voor de  wereld verbeterende groen-denkers. Op het moment dat je de kringlopen in de natuur gaat aanpassen gaat de wereld ook naar z’n verdommenis, net zoals het nu gaat met de snel groeiende wereldbevolking. Op deze manier gaat het op de lange duur niet goed komen met de wereld, maar dieren gaan vervangen ten faveure van planten? Dan gaan we met zijn allen ten onder. Dieren hebben planten nodig en andersom ook. De mens is afhankelijk van plant en dier en moet niet denken dat we zonder een van de twee kunnen.

Goede en gezonde voeding is complex en niet zo makkelijk te vervangen door pseudo voedingsmiddelen. Het eten volgens de ouderwetse schijf van vijf is wat mij betreft nog steeds de juiste manier. Zo eten we al duizenden jaren, maar in onze weelde van het westerse leven verliezen we de natuur uit het oog. Veganisme is in mijn ogen een idealisme waarbij de veganist risico’s neemt met zijn of haar gezondheid. De fine-tuning in de voeding ontbreekt en de nodige mineralen en vitamines moeten aangevuld worden met een pilletje. Ieder zijn ding hoor, veganisten mogen er zijn van mij, alleen begrijp ik de filosofie niet. Is het dan werkelijk zo erg, dat we koeien houden voor de noodzakelijke zuivelproducten? Ik moet ook iedere dag werken en geen veganist die daar om maalt. Zijn planten dus de nieuwe koeien? Natuurlijk niet. We kunnen als mens helemaal niet zonder dierlijke producten. En zeg niet dat het beter is voor het milieu, want voor de soja die Becel gebruikt, sneuvelt nog steeds regenwoud.

De monoloog van de dierenactivisten

Het zal je maar gebeuren. Je wordt gebeld door de redactie van het TV programma Pauw: “Wil je vanavond in de uitzending met Partij voor de Dieren in debat over het insectenrapport van Natuurmonumenten?” Dat zeg je toe, maar een half uur later gaat de telefoon weer. “Het Kamerlid wil niet met je in debat.” Eline Vedder, bekend LTO gezicht maakte het mee. Het staat de makers van ‘Pauw’ te prijzen dat ze het programma gemaakt hebben zonder het over de insecten problematiek te hebben. Geen Partij van de Dieren en geen Eline Vedder.

Het blijft natuurlijk raar dat je als politicus een debat  wilt vermijden, maar dat is wel typisch iets voor de Nederlandse dierenactivisten in het algemeen. Er is geen enkele van deze organisaties die in debat wil met de boeren. Willen ze niet of durven ze niet? Ik denk het laatste, want agrarisch Nederland heeft zijn zaakjes goed op orde en kunnen veel aantijgingen weg counteren die hun kant op geslingerd worden. Natuurlijk gaat niet alles perfect, maar de boeren willen wel graag de dialoog voeren om over de gewenste veranderingen in discussie te gaan en het op die manier voor iedereen aantrekkelijker te maken. Dierenorganisaties kiezen bijna allemaal voor de monoloog. Zo willen wij het hebben en zo zal het gebeuren. Een extremistisch en griezelig gedachtengoed, want weten zij alles beter dan de rest van de wereld? Ik denk van niet. Ga samen praten, luister naar elkaar en gun elkaar op z’n minst het licht in de ogen, dan kom je er samen wel uit.

Mijn ervaring met natuurorganisaties (dus geen dierenactivisten) is beter, maar ook hier bemerk ik toch enige aarzeling aan het begin van een discussie. Die verdwijnt dan wel weer als de andere partij merkt dat je echt luistert, met als gevolg dat je vaak ziet dat je onderling begrip kweekt en dan vaak ook merkt dat de meningen veel minder ver uit elkaar liggen dan verwacht. Dat is altijd mooi om mee te maken. Terug naar Eline Vedder. In haar Facebookbericht over het afblazen van het debat bij Jeroen Pauw staat een zeer helder stukje tekst. Ik citeer. “Landbouw is geen simpel kruispunt van economie en milieu, maar een knooppunt waar voedsel, economie, milieu, landschap, energie en gezondheid bij elkaar komt.” Hier draait het om! Boeren worden aangevallen op dierwelzijn en het creëren van egale groene vlakten, maar niemand kijkt naar het totaalplaatje en naar de gevolgen als dat zou verdwijnen. Het is enorm complex om iedereen ter wille te zijn. Je kunt wel heel veel landbouw uit Nederland weghalen en als dat dan beter is voor het milieu, dan is het slecht voor de economie. “Zeur niet steeds over de economie!” Hoor je milieu mensen dan steeds zeggen, maar durven ze dat dan ook te zeggen tegen die vele duizenden mensen die dan geen werk meer hebben. Die zijn er doodziek van, maar het lijkt links Nederland niet uit te maken. Milieu- en dierenactivisten zijn in mijn ogen een luxe probleem die schoppen tegen een sector die belangrijk is voor goed en gezond voedsel en een goed milieu die tevens heel belangrijk is voor onze economie, het landschap kosteloos onderhoudt, energie opwekt en CO2 opslurpt. Als onze activisten willen dat het beter gaat zullen ze uiteindelijk toch de dialoog aan moeten gaan. De Nederlandse boer staat er in elk geval  voor open.